یک حقیقت ساده از ماهاراج جی

رام داس - نویسنده و استاد معنوی امریکایی

یک حقیقت ساده!

همواره امیدوار بودم که از ماهاراج جی آموزه های سری ای دریافت کنم. ولی هنگامی که از او می پرسیدم چطور روشنیده شوم؟ پاسخ می داد همه را دوست داشته باش. به همه خدمت کن. خدا را به خاطر داشته باش. یا به مردم خوراک بده. و هنگامی که می پرسیدم چطور می توانم خدا را بشناسم؟ ماهاراج جی می گفت: بهترین شکل ستایش خدا، ستایش او در همه شکل هاست. خدا در همه چیز است. این آموزه های ساده؛ عشق ورزیدن، خدمت کردن و به خاطر داشتن به نشانه های راهنمای من در زندگی تبدیل شدند.

ماهاراج-جی ذهن های مردم را می توانست بخواند. اما ورای آن او قادر بود قلب های آنها را بشناسد. و این باعث حیرت من میشد. در مورد خودم او قلبم را گشود. چرا که دیدم او همه چیزهایی که قابل دانستن هستند را در مورد من می داند. حتی تاریک ترین و شرم آور ترین خطاهایم را. اما هنوز بی صورت و بی قید و شرط مرا دوست دارد. از آن لحظه به بعد همه چیزی که می خواستم سهیم شدن این عشق با دیگران بود.

هر چند که او می دانست دوست دارم تا ابد با او باشم اما در اوایل بهار ۱۹۶۷ ماهاراج جی به من گفت که وقت بازگشت به آمریکاست. او گفت که در موردش به هیچ کس چیزی نگویم. و من آماده نبودم به همین خاطر به او گفتم که احساس نمی کنم به قدر کافی پاک شده باشم. او به من گفت که دور خودم چند بار بچرخم و با دقت سرتا پای مرا ورانداز کرد. سپس در حالی که به چشم های من می نگریست گفت: “من هیچ ناخالصی ای در تو نمی بینم.”

بیداری کندالینی

اکنون اینجا باش

قبل از اینکه هند را ترک کنم به من گفته شد که ماهاراج جی آشیرواد (برکت) خود را برای کتابم داده. من پاسخ دادم که آشیرواد چیست؟ و من که هیچ کتابی ندارم! در واقع در آن زمان هیچ برنامه ای برای شروع کتاب نداشتم که بعدها نامش “اکنون، اینجا باش” لقب گرفت. اکنون اینجا باش کتاب ماهاراج جی است.

همان طور که در فرودگاه دهلی نشسته بودم و در انتظار ترک آن کشور بودم چند سرباز آمریکایی به من خیره شده بودند. من موهای بلندی داشتم، یک ریش پر پشت و ردایی بلند و سفید، که همچون لباس زنانه می نمود به تن داشتم. یکی از آنها به من نزدیک شد و گفت: “آیا تو یک نوع یوگورت هستی؟” (یوگورت به معنای ماست از لحاظ آهنگ کلام شبیه یوگی یا یوگاست و هدف سرباز، گذاردن اسمی مضحک برای نویسنده است). وقتی که از هواپیما در بوستن پیاده شدم و پدرم جورج برای بدرقه ام آمد به محض اینکه چشمش به من افتاد گفت: بجنب سوار ماشین شو تا کسی تو را ندیده! و من اندیشیدم عجب سفر محشری خواهد بود!

پس از چهل سال و یک سکته نزدیک به مرگ هنوز هم سفر محشری است. بودن در اینجا، اکنون حتی الان به نظر مربوط تر می رسد. بودن در لحظه، راحت بودن با هر آنچه که به سمت من می آید، به رضایت منجر می شود. این تمرین ها به من اجازه می دهند که حاضر باشم که عشق بورزم و به دیگران خدمت کنم، این لحظه همه آن چیزی است که هست.

عشق در این لحظه

انگار که گذر زمان کند میشود. هنگامی که ذهن آرام است شما وارد جریان عشق می شوید و فقط از لحظه ای به لحظه بعدی جریان می یابید. همانقدر خودبخودی که تنفس اتفاق می افتد. هر اتفاقی که رخ دهد من آنرا با عشق در همین لحظه در آغوش می کشم. این تمرین من است. در صیقل دادن آیینه تا عشق ماهاراج-جی را باز بتابانم. در این لحظه، تنها آگاهی و عشق هست. اگر کسی از من سوال کند چطور به قلب های دیگران نفوذ کنم من این تمرین را تجویز میکنم: من آگاهی پر عشق هستم.

رام داس، گزیده ای از صیقل دادن آیینه: چطور با قلب معنوی تان زندگی کنید

 
هزینه این مقاله رایگان، اشتراک آن از طریق دکمه های اشتراک پایین مقاله (در فیس بوک و تلگرام) و... با دیگران است. به این صورت با نشر آگاهی انرژی و کارمای خوب به زندگی خود شما نیز جذب خواهد شد!❤️
در صورتی که نویسنده هستید و مایلید از این مقاله راستمرد با ذکر منبع و لینک دهی به سایت اصلی در وبلاگ یا وبسایت خود استفاده کنید. لطفا از طریق تماس با ما، اسم و لینک مقاله را به ما اطلاع دهید تا متن مقاله با فرمت ورد برای شما ارسال شود.

Related Post

تاریخچه بهنام کاظم پور

بهنام کاظم پور بخش اعظم عمر خود را صرف مطالعه، تحقیق و تمرین مباحث خودشناسی از جمله کندالینی یوگا، کرده و حتی در این راه سفرهای مختلفی داشته است. او مهمترین هدف انسان بروی زمین را خودشناسی می داند و بیش از یک دهه است که می کوشد دانش خود را طریق وبلاگها، وبسایت ها یا جلسات حضوری با مخاطبان پارسی زبان به اشتراک گذارد. او همچنین دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی عمومی است و پایان نامه خود را در زمینه روانکاوی عمقی یونگ به پایان رسانده و معتقد است نظریات کارل گوستاو یونگ خصوصا ناخودآگاه جمعی و کهن الگوها به او در شناخت خود و کمک به مراجعانش بسیار راهگشا بوده اند. از اینجا می توانید برای صحبت با او وقت مشاوره بگیرید.

27 نظر در مورد “یک حقیقت ساده از ماهاراج جی

  1. بازم ممنونن از مطلبتون، عالیه
    فک میکردم که اساتید معنوی، چون قادرن درونمو ببینن، وقتی خطاهامو ببینن، عشقشون به همون میزان کم میشه نسبت به من
    خیالم راحت شد
    دیگه وقتی ببینم استادمو، دیگه خیالم راحته
    البته اگه یادم بمونه
    و زندگی در لحظه، کللللی تلاش میکنیم برا رسیدن به همین زندگی در لحظه

  2. با سپاسی بی پایان. پس می شود بدون حرص و استرس و اضطراب زندگی کرد همچون رود جاری شد و به همه فارق از قضاوت, عشق داد و خدمت کرد. تا از شر خودخواهی رها نشوم “نفس” سنگر عجیبی است که بین من, خدا و زندگی فاصله ایجاد می کند خدمت و اگاهی, کلید شادی و خوشبختی ماست. به لباس من و تعریف من از خودم ربطی ندارد بزرگی و شخصیت قابل خرید و فروش نیست بلکه انسان با عملش که نشانگر افکار اوست, ان را ایجاد می کند. حساب پس انداز است ولی رفتار دیروز من به امروز ربطی ندارد و هر روز باید با عشق و خدمت, حساب جدیدی باز کرد. اعمال همان روز به حساب تازه, وارد می شود. تا کنون شده است بگویید من عمری است هر روز صبحانه می خورم پس امروز نیازی به چاشت ندارم؟!! هیچ کار نیکی در جهان بااین عظمت, گم نمی شود. زندگی بسیار زیبا و ساده است ذهن ما ان را پیچیده می کند…

  3. سلام من هرگز در طول زندگی خود ندانستم کینه ونفرت چیست چون نداشتم حالا این در وجودم بودم ویا هرچیز دیگر اما من فقط کشفش کردم و خیلی جاها مرا این خصلت کمک کرد .واطرافیان و دوستانم نیز این دیده اند .وسوال چگونه اینطور میتوانی باشی و واقعا خودم جوابی ندارم بدهم؟!
    متن زیبایی بود وچقدر بر وفق دل بود.تشکر از دوستان

  4. عالی
    این قسمت «او همه چیزهایی که قابل دانستن هستند را در مورد من می داند حتی تاریک ترین و شرم آور ترین خطاهایم را اما هنوز بی صورت بی قید و شرط مرا دوست دارد» واقعا تفاوت عشق حقیقی و مصنوعی رو نشون میده.

  5. دیگه زمونه یا چرخ فلک طوری شده که آموزه های ساده ای مثل :عشق ورزیدن، خدمت کردن و نیک اندیشی … سخت ترین آزمون های رهایی و روشنیدگی در زندگی انسان امروز محسوب میشه…..براستی من در کجای جهان ایستاده ام و مرکز ثقل حقیقت چیست؟

  6. عالی
    این قسمت ” او همه چیزهایی که قابل دانستن هستند را در مورد من می داند حتی تاریک ترین و شرم آور ترین خطاهایم را اما هنوز بی صورت بی قید و شرط مرا دوست دارد.” واقعا نشونه ی اصلی تفاوت عشق حقیقی و احساسات الکی و مصنوعی رو نشون میده.

دیدگاهتان را بنویسید