مصرف می کنم، پس هستم! (قسمت دوم)

پیرو مقاله یکی از نویسندگان عزیز وبسایت تحت عنوان “مصرف می کنم, پس هستم” بحث های متعددی مطرح شد از جمله اینکه مصرف گرایی موتور محرکه اقتصاد روز دنیاست است و بدون آن چرخ اقتصاد نمی چرخد و علم اقتصاد دیدگاه مطرح شده در آن مقاله را نقض می کند. این مقاله تلاشی هر چند محدود برای پاسخ به این مسئله است:

اقتصاد واقعی وقتی شکوفا میشود که هرشخص بر اساس خلاقیت و مهارتهایش با توجه به نیاز جامعه دست به تولید بزند. در حالی که هم اکنون برای اشخاص نیازهای کاذب تولید می شود. محصولاتی که به هیچ وجه روی کیفیت زندگی افراد اثر نمی گذارند و مورد نیاز نیستند. با تحمیل هزینه های گزاف بر طبیعت تولید و به خورد جامعه داده می شوند.

اگر نیاز چیزی در جامعه وجود ندارد تولید آن می تواند و اصلا باید متوقف شود. نه اینکه با رنگ و لعاب و پیوند دادنش به سکس و نیازهای اولیه به مردم غالب شود. منابع زمین بی پایان نیست که تا ابد این سیکل معیوب ادامه یابد.

ما باید به تعادل پایدار با طبیعت برسیم و تعادل پایدار فقط در صورت شناخت نیازهای واقعی بشر ممکن است.
چطور می توان از چنین سیستم معیوبی که با جنون  به سمت نیستی میرود، طرفداری کرد؟
آشنایی با نظریات اقتصادی کافی نیست. بلکه باید به آنها فکر هم کرد.


راه حل معقول برون رفت از چنین وضعیتی سالهاست که پیدا شده.

images (7)

افزایش سطح انرژی

هنری دیوید ثورو در کتاب والدن نه تنها به نظریه پردازی در مورد زندگی ساده در محیط طبیعی می پردازد، بلکه خودش هم “عملا” چنین نظریه ای را با موفقیت به بوته آزمایش می گذارد.

همچنین جوامع (commune) بسیاری همراه با جنبش های عصر جدید و هیپی ها به ساده زیستی روی آوردند و بسیاری از آنها هنوز هم پا برجا هستند.

شما می توانید با تکیه بر استفاده از میزان معقولی تکنولوژی در کنار زندگی ساده در جوار طبیعت به رشد و بالندگی برسید.

آنچه امروزه اقتصاد دنیا برای انسانها فراهم آورده بیشتر شبیه کابوس تب دار سرمایه 

دارانی است که مست سود و قدرت، بشریت را به سوی ورطه نابودی می کشند.

در حال حاضر بسیاری در آمریکا بزرگترین مشکل را خود حکومت می دانند. که همچون مافیای سازمان یافته فقط به تولید مشکل می پردازد و با سو استفاده از ترس های ذاتی بشر حکومتش را حفظ میکند.


افراد هوشمندی همچون لارکن رز, هم اکنون به تئوری پردازی در مورد جامعه ای پرداخته اند که در آن حکومت هیچ نقشی ندارد. 

images (5)

در حال حاضر در آمریکا جوامع هیپی ها، شمن ها و طرفداران محیط زیستی وجود 

دارند که بدون پول، بدون رئیس و قانونگذار؛ تنها از طریق مشارکت و با محوریت یک شمن یا ریش سفید با موفقیت اداره می شوند.

لیستی از جوامع آنها را در اینجا ببینید.

به علاوه اینکه اینها، جوامع بسیار بدوی و دارای ارتباطات محدود با دنیای بیرونند. اما ذهنتان را باز کنید و جامعه ای از افراد روشنیده و همفکر را تصور کنید که در حد معقول از تکنولوژی و ارتباطات بهره بگیرند و جامعه ای نو بسازند. جامعه ای که در آن افراد با شور و شوق دست به کار و تولید بزنند. نه بخاطر اینکه برده ی شخص یا سازمانی هستند.


واقعا اگه همه مزخرفات و شرطی سازی های جامعه را دور بریزید این ایده نه فهمش سخت است، نه تجسمش و نه حتی پیدا کردن نمونه هایش.


الان همه مردم دیوانه شده اند و اگر کسی معقول فکر کند، افکارش برای بقیه عجیب یا خام و کودکانه به نظر میرسد. در حالی که کاملا عکس است.
آمریکایی ها تا ته این راه را رفته اند و فهمیده اند ته این راه بن بست است. و حالا دارند برمیگردند. در عوض ما داریم همدیگر را هل میدهیم تا جلو بزنیم و جای آنها را بگیریم.


آمریکای رویایی (american dream) به بهشت برده داران تبدیل شده.

غول های سرمایه داری در راس هرم  تمام تصمیمات کلان کشور را اتخاذ میکنند و بقیه نیز برده ای بیش نیستند. رسما اگر کسی پول ندارد نه جان و مالش اهمیت دارد، نه دارای کوچکترین شان و منزلتیست. پلیس ها به جای حفاظت از مردم برای سرکوب آنها وارد عمل می شوند.

شما مغزهای جوان و آگاه باید مخالف این سیستم باشید. این سیستم، سیستم دشمن است. ماشین مرگ است که انسانها را برده خود می کند و روحشان را می بلعد. نه اینکه طرفدار این سیستم باشید و طوطی وار دروغهایش را تکرار کنید یا به حفظ بقایش کمک کنید.

خیلی از اساتید معنوی می بینم که دانای کل هستند، چشم سومشان باز است و با یک اشاره کندالینی شاگردان را بیدار می کنند! من به شدت نسبت به اینها بدبینم و همه آنها را خفته می یابم. چرا که اینها واضح ترین چیزها را که جلوی چشمشان است نمی بینند. از اسرار زمین بی اطلاعند. آن وقت در ملکوت و عالم اعلا سیر می کنند.

اینها به افزایش غفلت مردم و بردن آنها به خواب و خیال به سیستم برده داری کمک می کنند. اینها دیو و دد و دشمن مردمند، نه اساتید والای معنوی. جاده معنویت از زندگی سالم مادی میگذرد.

images (8)

چرا باید جوان های ما افسرده باشند؟ اصلا جوان باید چنان از زندگی پر باشد که نداند روح و روان چیست! چه رسد به اینکه خاطر افسردگی فکر خودکشی به سرش بزند!
این حرفها خریدار ندارد. می دانم. شما انتظار دروغ های شیرین، رویاهای رنگی و توانایی های ماورایی عجیب و غریب را دارید. هیچ کس دوست ندارد از خواب ناز بیدار شود.

 

اما بر من واجب است آنچه یافته ام را با زبان ساده بیان کنم حال تو خواه پند گیر و خواه ملال.

والسلام!

هزینه این مقاله رایگان، اشتراک آن از طریق دکمه های اشتراک پایین مقاله (در فیس بوک و تلگرام) و... با دیگران است. به این صورت با نشر آگاهی انرژی و کارمای خوب به زندگی خود شما نیز جذب خواهد شد!❤️

تاریخچه بهنام کاظم پور

بهنام کاظم پور بخش اعظم عمر خود را صرف مطالعه، تحقیق و تمرین مباحث خودشناسی کرده و حتی در این راه سفرهای مختلفی داشته است. او مهمترین هدف انسان بروی زمین را خودشناسی می داند و بیش از یک دهه است که می کوشد دانش خود را طریق وبلاگها، وبسایت ها یا جلسات حضوری با مخاطبان پارسی زبان به اشتراک گذارد. او همچنین دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی عمومی است و پایان نامه خود را در زمینه روانکاوی عمقی یونگ به پایان رسانده و معتقد است نظریات کارل گوستاو یونگ خصوصا ناخودآگاه جمعی و کهن الگوها به او در شناخت خود و کمک به مراجعانش بسیار راهگشا بوده اند.

24 نظر در مورد “مصرف می کنم، پس هستم! (قسمت دوم)

  1. با سپاس. جمله ای از منتقدان جوامع مصرف زده یا کل جامعه های دنیا, در این مطلب مفید نقل شده است با این مضمون که مصرف گرایی موتور محرکه اقتصاد امروز است ولی بلافاصله این پرسش باید از سوی طراحان چنین منطقی مطرح شود: که خوب ما درکجای این چرخه قرار گرفته یا قرار داده شده ایم دوست گرامی جناب کاظم پور در این مطلب موضوع مورد اشاره را , کامل باز کرده اند ولی عده ای با اما و اگر باز هم برخورد می کنند تکرار می کنم موضوع این نیست که تکنولوژی بخوابد علم پیشرفت نکند و ما برگردیم به زمان دایناسورها. چنین هدفی در این مطلب ندیدم حتا تیتر مطلب از مصرف گرایی یا مصرف زدگی بحث می کند نه مصرف متعادل و لازم. حال اگر من در چرخه اقتصاد جهانی که فقط به دنبال ثروت بیشتر از مسیر تبلیغات در رسانه ها و… هست , نیستم دلیلی برای دفاع از مصرف گرایی وجود ندارد. ببینید بحث بر سر شکل دادن به سلیقه مصرف کنندگان از طریق شیوه ای از زندگی است که با متفکران یا مبلغان نظام سلطه بر اساس نیازهای کاذب ویژه اکثریت افراد کره زمین شکل گرفته و می گیرد. این سیستم با مطالعه دقیق روی افراد ( به صورت جهانی, چون عملا مرزهای جغرافیایی دیگر معنامی اقتصادی ندارد) به ما اموزش می دهد که تنها مشکل من برای شادی و خوشبختی فقط پول است و اهمیتی هم ندارد چگونه بدست اید مهم اینست که پول برای تو, هر انچه را که نداشته ای یا آرزومند دستیابی به ان هستی, فراهم می کند شخصیت, سکس, خانه,ویلا, مدرنترین ماشین , بهترین شوهر یا زن, مدارک تحصیلی و خلاصه همه آرزوهایت برای خوشبختی توسط پول زیاد قابل دستیابی است و بعد با درست کردن مدل ,سکس ونیاز “مد” سال, رنگ سال, مدل موی سال, مدل لب و دهان و بینی سال و… و… و… حتا مسواک یا خمیردندانی که مصرف می کنیم را در ذهن ما شکل می دهد من راهی مغازه ای می شوم تا یک رب گوجه فرنگی بخرم نمیدانم چگونه می شود که بر اساس تبلیغاتی که در من ساخته اند با همه پولم همه چیز می خرم جز رب گوجه فرنگی, اگر هم بخرم از مارکی است که در ناخوداگاهم فرو کرده اند. ببینید صحبت از اشخاصی نیست که با زحمت و بدون کمک دولت و غیره, موفق به کشف یا اختراعی برای راحت تر زندگی کردن انسانها هستند انها در این چرخه معیوب یا حذف می شوند یا در انحصارات حل می شوند. انحصارات جهانی هستند و موطن خاصی ندارند پس موضوع خدمت یا خیانت نوعی شوخی محسوب می شود در این داستان خدا هم در هر شیوه ای بازیچه ای است برای ارکان قدرت و ثروت, تا بهشت را در همین جهامن, مزه مزه نمایند. تجارت مواد مخدر و سلاح, نمایشگر این جنون است.
    عمر کره زمین چهار میلیارد سال و از شروع تکامل موجودی بنام انسان حداکثر دویست هزار سال می گذرد ولی هیچگاه انسان در نبود معنویت اینگونه بیچاره و نزار و غارتگر نبوده است. کشورهای فقیر یا فقر زده بیشتر در گنداب جهالت و خرافات غرق می شوند زیرا بیشتر نیازمند هستند همه گرسنه, پول, سکس و… در توهم., سراب خوشبختی اند و چه اکثریتی که در گرداب مصیبت و بلا, ارامِش, عشق, خوشبختی, سعادت را ندیده بدنبال این ناآگاهی تا دم مرگ روانند…

  2. سلام.متن خیلی تاثیر گذاری بود.
    من با تمام وجود کلمه به کلمه این نوشته ها رو درک میکنم.خودم متاسفانه توی خانواده ای با مشکلات روانی بزرگ شدم و اینجا هم که تا کسی نخواد مجبور به درمانش نمیکنن.
    تنها چیزی که منو زنده نگه میداشت امید روزی بود که تو دل طبیعت سفر کنم و از آدما دور باشم.نه به دنبال مادیات و جایگاه بلکه به دنبال آرامش و طبیعتم.
    تمام تصمیمات زندگیم هم از ١٣ سالگی تا به همین روز در راستای رسیدن به همون خواسته بوده.هر شغلی که انتخاب کردم و هر تحصیلاتی که کردم.
    متوجه ام که یک بچه یا اصلا هیچ شخصی نباید همچین زندگی و تجربیات بدی رو داشته باشه ولی من دوست دارم فکر کنم که تک تک این سختی ها بوده که باعث شده من کسی باشم که الان هستم و همیناست که منو از اطرافیانم متفات کرده یا اصلا به سمت معنویات هدایت کرده.
    امیدوارم یک روزی باشه که انسان ها به تعداد کمتر اما شاد تر و در تعادل با طبیعت زندگی کنند.

  3. پیشرفت تکنولوژی طبیعی است.تغییر دادن ظاهر زمین و ساختن و آباد کردن آن هم توسط بشر در قرآن مورد تایید است.اما اینکه جوامع پیشرفته هنوز از زمان صنعتی شدن به قیمت ارزان منابع کشورهای جهان سومی را صرف چرخاندن چرغ های غول افسار گسیخته ی صنعت می کنند که سالهاست در مقابل عدم انتشار گازهای گلخانه ای و یافتن راه حل درست مقاومت می کنند.جز حرص و طمع معنای دیگری ندارد.صنعت تولید سلاح و ابزار کشتار جمعی، سیستمی است که از جنگ جهانی دوم دست از سر بشر برنداشته است و با بازاریابی و جنگ افروزی به بقای خود ادامه می دهد.

  4. خیلی ب جا و زیبا و یکی از خواست های من ک همیشه دوست داشتم تو چنین جامعه ای بدون دغدقه از دنیای صنعتی زندگی کنم…

    و فقط اون قسمت که در خصوص اساتید کندالینی عرض کردید: اینها یا آنکه باید باشند نیستند، یا شاید در انتظار ره یافتن مردم به مسیری که تلنگر پذیر باشند، هستند.

دیدگاهتان را بنویسید