انیمیشن Alike و مفهوم افسانه شخصی

افسانه شخصی، علت آمدن ما بروی زمین و وظیفه ای که در اینجا بعهده داریم، راهی اختصاصی برای هر فرد است. کاری یا هنری که در آن استعداد زیاد دارید، از انجام آن بسیار لذت می برید و در آن غرق می شوید طوری که گذر زمان را فراموش می کنید. هر فردی که روی زمین زندگی می کند، حداقل در یک زمینه توانایی دارد و به آن علاقمند است.

“تمام افراد بشر در سرتاسر جهان احساس ملالت و دلزدگی می کنند، زیرا کسی که دوست داشته اهل عرفان باشد، ریاضی دان شده است. کسی که ریاضی دوست داشته، سیاستمدار شده. کسی که اهل شعر و شاعری بوده، حالا تاجر شده است. همه جای همدیگر نشسته اند. هیچکس جای خودش نیست. انسان باید اهل ریسک کردن باشد – اگر می خواهید کسالت و ملالت و افسردگی را در یک لحظه از میدان به در بدر کنید، فورا تصمیم بگیرید و زندگی خود را دگرگون کنید.”   اوشو

انیمیشن Alike مفهوم افسانه شخصی را به زیبایی به تصویر کشیده است. 

برای مطالعه بیشتر در مورد افسانه شخصی به لینک زیر بروید:

افسانه شخصی چیست و چطور آن را شناسایی کنیم؟

تصویر پروفایل Roni.Shiny

تاریخچه Roni.Shiny

روناک سالها علوم معنوی مختلف را آزمایش کرده تا به راه مناسب خود دست یابد. او معتقد است که سعادت حقیقی انسان مدرن در بازگشت به طبیعت و دوری از زندگی صنعتی و عواقب مخرب آن است. روناک همچنین دارای مدرک انرژی درمانی است و با سنت های طبیعتگرا آشناست.

4 نظر در مورد “انیمیشن Alike و مفهوم افسانه شخصی

  1. در دنیای امروز دنبال کردن افسانه ی شخصی چقدر میتونه صحیح باشه؟
    در جامعه ای که ما زندگی میکنیم،هر کجا میری،تو رو با بقیه مقایسه میکنند و روی هم برچسب میگذارند.ملاک تشخص،احترام اجتماعی،فرهنگ و … پول و داشتن مدارک بالای دانشگاهی است.و اگر تو نخوای در این گروه باشی و مسیر خودت رو بری بدلیل مقایسه هایی که مدام در معرض آنها قرار میگیری،به این تنیجه میرسی اصلا دنبال کردن هدفی که دوست داری ارزشش رو داره، وقتی معلوم نیست نتیجه میده یا نه.در حالی که اطرافیانت به سرعت دارن پیشرفت میکنن و تو چی؟؟؟؟؟؟؟

    • دوست عزیز، مفهوم حقیقی افسانه شخصی لزوما این نیست که آدم موفقی در اجتماع نباشیم، منظور اینه که هر فرد بر اساس توانایی ها و استعدادهاش و اون چیزی که زندگی رو براش پررنگ و بامفهوم میکنه پیش بره و جایگاه خودش رو پیدا کنه. بعلاوه سوالی از شما دارم، در جامعه امروز خود ما در ایران، حقیقتا چند درصد از افرادی که همین نگرانی ها رو داشتن و بدنبال پول یا مدرک تحصیلی بالا فقط بخاطر عقب نموندن از دیگران و مقایسه نشدن رفتن، موفق شدن؟؟ آیا الان در جامعه، خیلی از جوان هایی که تمام عمر و زندگی شون رو گذاشتن تا حتما به این دستاوردها برسن افسرده و پشیمان نیستن که ای کاش راه دیگری رو طی میکردن و لااقل از کارشون لذت می بردن؟ ما اومده ایم که خودمون به زندگی مون معنا ببخشیم، در غیر این صورت همیشه و در همه حال ناراضی و ناشاد خواهیم بود!

پاسخ دهید